و علاوه بر آن‌كه خود اين رذيله موجب هلاك انسان است ، منشأ بسيارى از رذائل نفسانى و مفاسد اخلاقى و اعمالى شود كه ذكر آنها موجب ملالت است . پس ، انسان عاقل كه اين مفاسد را از اين خُلق فاسد فهميد و به شهادت صادق مصدَّق رسول اكرم و اهل بيت معظمش - صلوات اللَّه عليهم أجمعين - اذعان كرد كه اين ملكه انسان را به هلاكت مىكشاند و اهل آتش مىكند ، بايد درصدد علاج نفس برآيد ؛ و اگر خداى نخواسته در دل او از اين خُلق به قدر خردلى هست ، خود را از آن پاك و پاكيزه كند كه در وقت مهاجرت از اين عالم و انتقال به عالم آخرت و رسيدن اجل مقدر پاك باشد و با نفس صافى منتقل شود . و بايد بداند انسان كه مجال بسيار كم است و وقت تنگ است ، زيرا كه انسان نمىداند چه وقت روز ارتحال اوست . اى نفس خبيث نويسنده ، شايد در همين حال كه مشغول نوشتنى ، اجل مقدَّر برسد و تو را با اين همه رذائل اخلاقى منتقل كند به عالمى كه بازگشت ندارد . اى عزيز ، اى مطالعه كنندهء اين اوراق ، عبرت كن از حال اين نويسنده كه اكنون در زير خاك و در عالم ديگر گرفتار اعمال زشت و اخلاق ناهنجار خويش است ، و تا فرصت داشت به بطالت و هوى و هوس عمر عزيز را گذراند و آن سرمايهء الهى را ضايع و باطل كرد ؛ تو ملتفت خود باش كه نيز روزى مثل مايى و خودت نمىدانى آن چه روز است ؛ شايد الآن كه مشغول قرائتى ، باشد . اگر تعللى كنى ، فرصت از دست مىرود . اى برادر من ، اين امور را تعويق نينداز كه تعويق انداختنى نيست . چقدر آدم‌هاى صحيح و سالم با موت ناگهانى از اين دنيا رفتند و ندانيم عاقبت آنها چيست ؟ پس فرصت را از دست مده و يك دم را غنيمت شمار كه كار خيلى اهميت دارد و سفر خيلى خطرناك است . دستت از اين عالَم ، كه مزرعهء آخرت است ، اگر كوتاه شد ، ديگر كار گذشته است و اصلاح مفاسد نفس را نتوانى كرد ؛ جز حسرت و حيرت و عذاب و مذلت نتيجه نبرى . اولياى خدا آنى راحت نبودند و از فكر اين سفر پرخوف و خطر بيرون نمىرفتند . حالات على بن الحسين - عليهما السلام - امام معصوم ، حيرت انگيز است . ناله‌هاى امير المؤمنين - عليه السلام - ولىّمطلق ، بهت‌آور است . چه شده است كه ما اين‌طور